Séguenos en:
Facebook | participa
Twitter | avisos
YouTube | vídeos
Flickr | fotos
Podcast | charlas
Webcams | 24h



  Faite amigo!

Tiburóns

Os compañeiros de Gastón

O Aquarium Finisterrae ten tiburóns de cinco especies: tiburóns touro, melgachos, roxas, peixes anxo e canexas. Poden observarse no Nautilus, unha sala mergullada no mar.

Noutros momentos, a lista de escualos do Acuario chegou a completarse con bocadoces, melgas e cazóns. Todos son característicos das costas de Galicia (na parte oriental do Atlántico norte) excepto os tiburóns touro, que viven noutros mares do cinco continentes.

Gastón, o gran depredador do Nautilus, é un tiburón touro. Coñece aquí aos seus compañeiros:

Melgacho

Scyliorhinus canicula
O melgacho é o tiburón máis frecuente da costa galega. É un peixe de hábitos eminentemente nocturnos que de día permanece inactivo repousando sobre o fondo e de noite sae a cazar pequenos moluscos e crustáceos. Vive sobre fondos de area, grava ou lodo, desde augas superficiais até os 400 m de profundidade.

Durante a época de reprodución, os melgachos aparéanse en augas profundas e logo achéganse á costa para desovar. A xestación dura entre 8 e 9 meses, ao cabo dos cales cada femia pon ao redor de 20 ovos de cor amarela e forma rectangular. Os ovos son translúcidos, de modo que a través deles pode observarse o embrión, e en cada un dos seus vértices posúen prolongacións filamentosas que serven para fixarse ás algas, corais ou outros obxectos estáticos. Esta curiosa morfoloxía valeulles o nome vulgar de bolsos “de sirena”. A posta ten lugar entre os meses de novembro e xullo. Cando o embrión alcanza os 10 cm de lonxitude, a cuberta coriácea do ovo se rasga e a mozo melgacho, que xa ten o mesmo aspecto que os seus pais, queda libre no mar.

Roxa

Scyliorhinus stellaris
A roxa é un pequeno depredador que sae de caza pola noite. Por iso os seus sentidos non visuais (o tacto, o olfacto e o gusto) están moi desenvolvidos, e permítenlle localizar ás súas presas en ausencia case total de luz. O seu olfacto, por exemplo, é capaz de distinguir sustancias a unha concentración inferior a unha parte por 25 millóns de partes de auga de mar.

Pero ademais do sentidos que poderiamos chamar “comúns”, porque están presentes na gran maioría de especies animais, a roxa (e tamén os demais tiburóns) ten outros que son verdadeiramente sorprendentes. E, sen dúbida, o máis excepcional de todos é a súa capacidade para detectar o débil campo eléctrico que xeran ao seu ao redor outros seres vivos. Mesmo son capaces de detectar aos peixes planos que están enterrados baixo a area. Os órganos da electrorrecepción chámanse bochas de Lorenzini e están situados en pequenos poros distribuídos sobre a cabeza, o morro e a boca da roxa. A roxa e o melgacho son dous peixes moi semellantes entre si. Son tan parecidos, que as pequenas diferenzas de forma e cor non serven para distinguilos a primeira vista. Para conseguilo, é necesario fixarse na posición dos pliegues nasais, que son pequenas canles que parten dos buracos do nariz. No melgacho as canles alcanzan a boca, pero non sucede así na roxa.

Canexa

Mustelus mustelus
É un peixe característico da plataforma continental e na costa galega é bastante abundante. Vive sobre o fondo, onde a miúdo pódeselle ver repousando inmóbil sobre a area. En Galicia, as canexas captúranse habitualmente con artes de arrastre e palangres de fondo e a súa carne comercialízase fresca nos mercados do litoral.

A canexa é unha pequeno tiburón de aspecto parecido ao do cazón (Galeorhinus galeus), do que se diferencia por ter placas dentarias similares ás das raias, en lugar de dentes separados. Este tipo de dentición resulta especialmente útil para triturar o duro caparazón dos moluscos e crustáceos dos que se alimenta. As canexas son tamén ovovivíparas. As femias pon entre 10 e 15 ovos, dos que logo nacerán crías completamente formadas de 13 cm de lonxitude. Os individuos adultos chegan a medir 2 m de longo.

Peixe anxo

Squatina squatina
O peixe anxo é un tiburón de fondo, pero o seu aspecto resulta moito máis estraño que o do cazón. De feito, trátase dunha especie de transición entre os tiburóns e as raias, polo que comparte características de ambos os grupos.

Como os tiburóns, ten as aberturas branquiales situadas en posición lateral, e non ventral, e nada mediante movementos laterais da cola, e non mediante ondulaciones das aletas pectorales. Pero a gran amplitude das estas aletas (até o punto de parecer ás, de aí o nome común da especie) e o feito de que estean dispostas horizontalmente, lembra inmediatamente o aspecto físico das raias. Os peixes anxo son pouco abundantes na costa galega. Son peixes ovovivíparos e as crías, entre 7 e 25 por posta, nacen preto da costa durante o verán..